فلور طبیعی حفره دهانی

حفره دهانی

فلور طبیعی: همه ی انسان ها خواه ناخواه در همزیستی با عوامل و میکروب هایی هستند که به آنها فلور نرمال یا طبیعی گفته می شود. شاید ذکر این نکته جالب باشد که تعداد میکروب هایی که در همزیستی با انسان ها هستند از تعداد سلول های خود فرد بیشتر است. البته این موضوع را در نظر داشته باشید که میکروب ها معمولا بسیار کوچکتر از سلول های بدن انسان هستند . فلور طبیعی می تواند باکتری یا قارچ و یا سایر میکروب ها باشد. برخی از این میکروارگانیسم ها دارای عملکرد مفید برای بدن میزبان خود می باشند و بیشتر آنها دارای عملکرد شناخته شده ای نیستند.

فلور طبیعی حفره دهانی: حضور مواد غذایی فراوان، سلول های اپیتلیال مرده و ترشح بزاق، حفره دهانی را به محیطی مساعد برای رشد باکتری ها تبدیل می کند. بیش از ۷۰۰ گونه باکتری در حفره دهانی شناسایی شده است. باکتری های فلور نرمال دهانی شامل : استرپتوکوک ها، لاکتوباسیلوس ها، استافیلوکوک ها، کورینه باکتریا و تعداد زیادی از باکتری های بی هوازی به خصوص  باکتروئید ها می باشند. بیشتر این باکتری ها در شرایط طبیعی بی ضرر هستند. با این وجود برخی از آنها در شرایط خاص می توانند موجب پوسیدگی دندان و یا بیماری های لثه گردند. استرپتوکوکوس موتانس(S. mutans) مهمترین باکتری در ایجاد پوسیدگی دندان و پورفیروموناس ژنژیوالیس (P. gingivalis) مهمترین باکتری بی هوازی در ایجاد بیماری های لثه می باشد.

در هنگام تولد حفره دهانی استریل است اما به سرعت در تماس با محیط به خصوص هنگام شیرخوارگی از مادر توسط باکتری ها اشغال می شود.  استرپتوکوکوس سانگوئینیس(S. sanguinis) باکتری غالب تا حدود ۶ ماهگی است. رویش دندان ها در سال اول محیط را برای رشد استرپتوکوکوس موتانس(S. mutans) مساعد می نماید. استرپتوکوکوس موتانس و  استرپتوکوک سانگوئینیس در سطح دندان ها متصل می شوند. سایر گونه های استرپتوکوک ها به سطح لثه و کام متصل می شوند.

با به وجود آمدن شکاف هایی در لثه ( که برای نگه داری دندان ها شکل می گیرند) باکتری های بی هوازی به فلور طبیعی دهان اضافه می شوند.